گاه ذهنمان یاری نمی‌کند. دنبال باقی حرفمان می‌گردیم و پیدا نمی‌کنیم. دنبال بهانه یا پوششی برای آن چه در ذهنمان است می‌گردیم و پیدا نمی‌کنیم. در چنین وقت‌هایی بعضی از مردم یک کلمه را مدام در حرف‌هاشان تکرار می‌کنند بی این که معنی خاصی داشته باشد.

امروز حرف دو نفر را دزدیده گوش می‌دادم. یکی میان هر دو جمله‌ی دو کلمه‌ایش می‌گفت «خب؟»

بعضی البته کلمه‌های قلنبه‌تری دارند: «نحله»، «گفتمان»، «هژمونی». از من می‌شنوید خیلی وقت‌ها این کلمه‌ها جدی نیستند.