یک نظریه‌ی معنی‌شناختی در تصویر آرمانی‌ای که کتز و فودور می‌دهند باید بتواند تمامی معناهای ممکن هر جمله را بدون توجه به اطلاعات دائرة‌المعارفی ما و نیز اجزای پیشین و پسین متن به ما بدهد.

احتمالا ایده‌ی همیشگی و ساده‌دلانه‌ی «دانستن معنی هر جزء و یافتن معنی کل» اولین ایده‌ای است که به ذهن آدم‌ها می‌رسد. اما چه طور می‌توان معنی هر جزء را مستقل از معنی دیگر اجزا و مستقل از ارتباط میان اجزا دانست؟

مثلا اگر موصوف موی آدمی باشد، احتمالا طول ۴۵ سانتیمتر را می‌توان با صفت بلند توصیف کرد، اما اگر موصوف ساختمان باشد، ۴۵۰ سانتیمتر نیز بلند محسوب نمی‌شود.