استعاره‌ها اغلب کمک می‌کنند حجم قابل توجهی از حرف را در اشاره‌ای بگنجانیم. همین خصوصیت است که آن‌ها را در چشم رندانه، ماورایی، از جنسی فراتر از عالم ملک، و شامل فرزانگی‌ای فراانسانی می‌نمایاند.

اما اگر بیش‌تر دقت کنیم، استعاره‌ها و این نگاه‌های رندانه‌شان:

۱. بسیار بیش از آن که ما گمان می‌کنیم زیر دست و پا ریخته‌اند.

۲. به هیچ روی آن طور که می‌نمایند بی‌خطر نیستند.

استعاره کشاندن گفتاری به دامنه‌ی گفتار دیگر است. به همان شیوه‌ی استعاری بگویم؛ اگر آشنایی را نه در محل کارش که در کارگاهی دیگر دیدید، از او بپرسید آنجا چه می‌کند و گواهی‌نامه‌های لازم برای کار را از او بخواهید و با دقت بررسی کنید. سبزی‌فروش آشنا لزوما راننده‌ی اتوبوس خوبی نمی‌شود.