این بازنوشته‌ی چند جمله از خلاصه‌ای است که طمع داشتم مقاله‌ای شود و در کنفرانسی در فروردین امسال ارائه‌اش کنم، اما برگزارکنندگان کنفرانس آن را نپذیرفتند:

زبان عناصر لازم (واژگانی، صرفی، نحوی، معنایی و جز آن) را برمی‌گزیند، عناصر منسوخ (واژه‌ها و ساختارهای غیر رایج) را حذف می‌کند، از خود مراقبت می‌کند، خود را بازسازی می‌کند، علاج می‌کند، تغذیه می‌کند و رشد می‌دهد. این علت سخت‌جانی و بقای زبان‌های طبیعی است.