زبان و حواشی آن

احتمالا می‌توان در زبانی فرضی (مثلا عازارسی: عبارت اشاری-زدوده‌ی فارسی) هر عبارت اشاری را با مصداق غیر اشاریش جای‌گزین کرد. مثلا:

من چه گویم یک رگم هشیار نیست --> رومی چه گفتن در ساعت پنج و چهل و سه دقیقه‌ی روز جمعه ۱۷ جمادی الثانی سال ۶۳۲ هجری قمری که یک رگ رومی هشیار نبودن در ساعت پنج و چهل و سه دقیقه‌ی جمعه ۱۷ جمادی الثانی سال ۶۳۲ هجری قمری.

خب ظاهرا عازارسی ممکن است. اما این فقط ظاهر ماجرا است. ما توانستیم عازارسی را بسازیم چون فارسی را داشتیم. زبانی که از ابتدا بدون عبارت‌های اشاری باشد، می‌تواند چنین سیستم دقیق ارتباطی و ارجاع‌های زمانی مکانی را شامل شود که ما برای جای‌گزین کردن عبارت‌های اشاری به کاربردیم؟ به نظر نمی‌رسد بتوان با خیال راحت به این سوال جواب مثبت داد.