سه‌تایی ذهن و زبان و جهان و ارتباط‌های میان این سه جالب هستند و عجیب. اما زیاد پیش می‌آید که آدم‌ها بخشی را که به خودشان نزدیک‌تر است (اینجا ذهن) را نبینند و رابطه‌ای دوتایی میان زبان و جهان بیابند.

دوطرفه دیدن این رابطه، یا برعکس دیدن آن، چیزی است عجیب. اوراد و طلسماتی که قبایل بدوی می‌خواندند و توقع داشتند صرف بر زبان راندنشان مثلا فلان دشمن را بکشد یا دوست را سلامت دارد حاصل این نگاه هستند.

گاه نیز عنصر سومی را (حساب و عدد) به این دوتایی وارد می‌کردند تا رابطه‌ی میان اجزای زبان را مثل روابط عددی قطعی و منظم کنند. گیمطریه تلاشی از این دست است.

در برابر این حرف‌ها باید به تلاش‌های امثال سوسور و آگدن و ریچاردز نگاه کنیم تا تفاوت دو نگاه را خوب دریابیم.

+ , +