تبلیغات با گفتمان لغتنامهای
معمولا تصور اولیهی ما از لغتنامه و دایرةالمعارف متنی است که نویسندهاش (نویسندگانش) آن را فارغ از جهتگیری خاص سیاسی اجتماعی خود نوشته است (نوشتهاند).
این روزها زیاد میبینم که در متنهای تبلیغاتی روی در و دیوار شعاری با این قالب مینویسند که «فلان یعنی بهمان»، مثلا «رای آوردن فلانی یعنی قطع دست مفسدان از بودجهی شورای شهر» یا «روز مادر یعنی یک عمر صبوری» یا چیزهایی از این دست.
نمونهای دیگر از محصولات چنین گفتمانی استفاده از قالب «فلان مساوی است با بهمان» است که در صدد است بگوید حرفش به وضوح گزارههای ریاضی (مثلا ۴ = ۲ + ۲) است.
این نوع نوشتن شباهتی به استفاده از فعل مجهول دارد، در فعل مجهول نیز مانند اینجا نویسنده یا گوینده نمیخواهد مسئولیتی بر حرفش مترتب ببیند تا آن را به گردن خود بگیرد یا به گردن دیگران بیندازد.
نمونهها:
- حقوق شهروند یعنی احساس مسئولیت مدنی.
- احترام به قانون مساوی است با شعور اجتماعی
- متاسفانه در خلال درگیریها چند نفری هم کشته شدند.
یا از آن هم بدتر:
- در این درگیریها چند نفری جان خود را از دست دادند.