زود آمدن و دیر رفتن
واژهها در زبان آنی ایجاد میشوند. یک نفر واژه را میگوید و بعد اگر شرایط مساعد ماندن باشد، واژه در زبان ماندگار میشود. مثل «آبگرمکن» و «هواپیما» که احتمالا هر دو کمتر از صد سال پیشینه دارند.
حذف واژهها اما بر عکس، سخت است. واژه امکانی است در قفسهی ذهن گویشور، و گویشور آسان از آن دست برنمیدارد. علاوه بر این، واژهها حتی اگر مصداق عینی پیشینشان را نداشته باشند، در تکهپاره(chunk)های زبانی، خصوصا در ضربالمثلها و شعرها و تکیهکلامها ماندگار میشوند.
سالها است که «غاز» واحدی در پول این کشور نیست، اما هنوز هم موجودیت خودش را در «حرف صد تا یه غاز» حفظ کرده است. باز سالها است که کسی زوبین استفاده نمیکند، اما زوبین در شاهنامه ماندگار شده است.
+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۱/۰۲/۲۲ ساعت 8:20 توسط ک ع
|