زبان و حواشی آن

در اتوبان چمران، روی یک آویز بزرگ، پای یک نقاشی مخوف نوشته‌اند «معلم شیدایی است در زمانه‌ی آهن و رنج» که به مقام معلم و روزش احترام بگذارند. به نظر شما «معلم» شیدایی است یا «معلمی»؟ این که این آویز مرحله‌های مختلفی را پشت سر گذاشته و کسی متوجه نشده جمله‌ای که از یک وبلاگ گم‌نام برای این کار ربوده‌اند نه از «معلم»، که از «معلمی» حرف می‌زده، نشان چیست؟

به نظر من می‌تواند - و این فقط یک حدس است - نشان این باشد که کارکرد این جمله برای آنان به هیچ وجه ربطی به معنایش نداشته است. ارتباط یک‌سره کارا و کاملا غیر گویایی که آن را انشانویسی می‌نامم و هدفی جز پر کردن فضای خالی ندارد. فضای خالی یک سخن‌رانی، یک مقاله، یک نامه، یک کتاب، یک اعلامیه یا یک آویز کنار اتوبان.