زبان و حواشی آن

گوینده، مخاطب، پیام، موضوع، رمزگان و محمل.

به نظر او تمرکز بر هر یک از این شش جزء در یک پیام، کارکردی خاص از زبان را در آن پیام پدید می‌آورد. با همان ترتیب اگر بشمریم:

کارکردهای عاطفی، ترغیبی، زیبایی‌شناختی، اخباری، فرازبانی و همدلی‌جویانه.

یعنی اگر تمرکزپیام بر گوینده است، پیام عاطفی است.

اگر تمرکز بر شنونده است، پیام ترغیبی است.

اگر تمرکز بر متن پیام است، پیام کارکرد زیبایی‌شناسانه دارد.

اگر تمرکز بر موضوع پیام است، پیام اطلاع‌رسان است.

اگر تمرکز بر رمزگان است، پیام درباره‌ی زبان است.

و دست آخر اگر پیام درباره‌ی مجرای ارتباط است، همدلی‌جویانه است.