همین روزها کسی در یک وبلاگ عامه‌خوان مطلبی نوشته بود درباره‌ی فرض ساپیر-ورف و ارتباطش با نام رنگ‌ها در زبان‌های مختلف. طبیعتا وقتی زبان‌شناس‌ها و زبان‌شناسی‌خوان‌ها چیزی ننویسند کسی پیدا می‌شود که با ترجمه‌ی چند پاراگراف مطلب و بدفهمیشان چنین مطلب آشفته‌ای بیافریند. یک جای مطلب صحبت از زبان پیراها شده بود و این مدعا که پیراها برای رنگ واژه ندارد و تنها دو واژه به معنای تاریک و روشن دارند و اگر - مثلا - بخواهند بگویند قرمز، می‌گویند «مثل خون».
تصور کنید کسی بگوید واژگان رنگی فارسی فقیر است چون برای brown و blue و orange واژه ندارد و می‌گوید مثل قهوه و مثل آب و مثل نارنج. به این مدعا نمی‌خندید؟